header photo

Leśmian Bolesław

Wiersze

Dwoje ludzieńków

Często w duszy mi dzwoni pieśń, wyłkana w żałobie,
O tych dwojgu ludzieńkach, co kochali się w sobie.

Lecz w ogrodzie szept pierwszy miłosnego wyznania
Stał się dla nich przymusem do nagłego rozstania.

Nie widzieli się długo z czyjejś woli i winy,
A czas ciągle upływał - bezpowrotny, jedyny.

A gdy zeszli się, dłonie wyciągając po kwiecie,
Zachorzeli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie!

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Gwiazdy, ...
zobacz ranking

Anioł, Do siostry, Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Głuchoniema, Dziewczyna, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Cmentarz, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, ...
zobacz ranking

Dziewczyna, Gwiazdy, Do siostry, Cmentarz, Dwoje ludzieńków, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Dziewczyna, Dwoje ludzieńków, Gwiazdy, Cmentarz, Com uczynił, żeś nagle pobladła?,
Natalia - zobacz wybrane

Cmentarz, Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Dziewczyna, Głuchoniema, Dwoje ludzieńków,
Adam - zobacz wybrane

Dziewczyna, Gwiazdy, Com uczynił, żeś nagle pobladła?,
Rudolf - zobacz wybrane