header photo

Leśmian Bolesław

Wiersze

Dwoje ludzieńków

Często w duszy mi dzwoni pieśń, wyłkana w żałobie,
O tych dwojgu ludzieńkach, co kochali się w sobie.

Lecz w ogrodzie szept pierwszy miłosnego wyznania
Stał się dla nich przymusem do nagłego rozstania.

Nie widzieli się długo z czyjejś woli i winy,
A czas ciągle upływał - bezpowrotny, jedyny.

A gdy zeszli się, dłonie wyciągając po kwiecie,
Zachorzeli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie!

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Dwoje ludzieńków, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Cmentarz, Do siostry, Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Dziewczyna, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, ...
zobacz ranking

Dwoje ludzieńków, Do siostry, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Anioł, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Dwoje ludzieńków, Głuchoniema, Anioł, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Cmentarz, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, Dziewczyna, Do siostry,
Wiesław - zobacz wybrane

Cmentarz, Anioł,
Ola - zobacz wybrane

Gwiazdy, Głuchoniema, Anioł, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Dziewczyna, Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Do siostry, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, Cmentarz,
Waldemar - zobacz wybrane