Dwoje ludzieńków
Często w duszy mi dzwoni pieśń, wyłkana w żałobie,
O tych dwojgu ludzieńkach, co kochali się w sobie.
Lecz w ogrodzie szept pierwszy miłosnego wyznania
Stał się dla nich przymusem do nagłego rozstania.
Nie widzieli się długo z czyjejś woli i winy,
A czas ciągle upływał - bezpowrotny, jedyny.
A gdy zeszli się, dłonie wyciągając po kwiecie,
Zachorzeli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie!
Zobacz cały wiersz | Ranking: 33 |
Wybierz wiersz:
Mini Ranking:
Dwoje ludzieńków, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Cmentarz, Do siostry, Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Dziewczyna, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, ...
zobacz ranking
Dwoje ludzieńków, Do siostry, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Anioł, ...
zobacz ranking
Ostatnio wybrane:
Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Dwoje ludzieńków, Głuchoniema, Anioł, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Cmentarz, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, Dziewczyna, Do siostry,
Wiesław - zobacz wybrane
Cmentarz, Anioł,
Ola - zobacz wybrane
Gwiazdy, Głuchoniema, Anioł, Gdybym Spotkał Ciebie Znowu Pierwszy Raz..., Dziewczyna, Com uczynił, żeś nagle pobladła?, Do siostry, Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz,, Cmentarz,
Waldemar - zobacz wybrane